Συνέχεια των μαύρων, θλιβερών επετείων της βάρβαρης εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974 και η 14η Αυγούστου, κατά την οποία οι ορδές του Αττίλα ξεκινούν για τη δεύτερη φάση της προέλασης τους στο νησί μας, εκμεταλλευόμενοι την ασύγκριτη υπεροπλία τους, για να ολοκληρώσουν τα άνομα, ύπουλα σχέδια τους που από χρόνια μηχανεύονταν.

Προβάλλουν με τον πιο έντονο τρόπο τον «πολιτισμό» τους και επιβεβαιώνουν την καταγωγή τους από τα άγρια βάθη της Ασίας. Επαναλαμβάνουν γενοκτονία, αρπαγή, κάθε κτηνωδία, εις βάρος ενός αδύνατου, αποδεκατισμένου αντιπάλου και απροστάτευτου λαού.

Μετά την Κερύνεια είναι σειρά των υπόλοιπων κατεχόμενων σήμερα εδαφών της πατρίδας μας να πέσουν στα βέβηλα χέρια του ανελέητου κατακτητή. Μεταξύ αυτών και η πόλη μας, η Μητρόπολη της επαρχίας μας, η Βασιλεύουσα Αμμόχωστος, το στολίδι της Κύπρου.

Πεσόντες στα πεδία των μαχών, αγνοούμενοι, εκτελεσθέντες, εγκλωβισμένοι, εκτοπισμένοι, όλεθρος, καταστροφή συνθέτουν το πέρασμα της βαρβαρότητας που διακατέχει τον αιμοσταγή εισβολέα.

Μέχρι και σήμερα συνεχίζει να αγνοεί και να περιφρονεί το Διεθνές Δίκαιο, τις Ευρωπαϊκές Αρχές και Αξίες, τα ψηφίσματα και τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του πολιτισμένου κόσμου. Δεν μπορεί και δεν θέλει να ακολουθήσει αυτό τον πολιτισμό που απαιτεί σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες.

Γι’ αυτό καλούμε τον διεθνή παράγοντα που επικαλείται τον θεματοφύλακα εφαρμογής του διεθνούς δικαίου και της νομιμότητας και τους συμμάχους μας στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν τη δύναμη, να αποπέμψουν την Τουρκία εκεί που ανήκει, για να επικρατήσει η τάξη και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στον τόπο μας. Εφόσον δεν ανταποκρίνεται στη συμμόρφωση, να πάψουν να την ανέχονται και «χαϊδεύουν», ενθαρρύνοντας την έτσι να συνεχίζει την αλαζονική, επεκτατική της πολιτική. Μια πολιτική με προοπτική δημιουργίας τραγικών συνεπειών, πέραν από τον τόπο μας, για την Ευρώπη αλλά και για την παγκόσμια ειρήνη.

Εμείς δεν ξεχνούμε και δεν διαγράφουμε τα σκλαβωμένα εδάφη μας όπου οι ρίζες μας είναι βαθιά ριζωμένες. Εκεί προοριζόμαστε να επιστρέψουμε και να επανενωθούμε μαζί τους.
Ο αγώνας μας θα συνεχισθεί μέχρι την απελευθέρωση και την επιστροφή στη γενέθλια, πατρώα γη.
Άσβεστη παραμένει η φλόγα και ο πόθος της επιστροφής.